Dodatek mieszkaniowy

Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę, mającym na celu dofinansowanie do wydatków mieszkaniowych ponoszonych w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Pomoc ta przysługuje najbiedniejszym mieszkańcom gminy w przypadkach ściśle określonych w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Aby otrzymać dodatek mieszkaniowy, osoby ubiegające się o jego przyznanie muszą spełniać łącznie trzy warunki:

  • posiadać tytuł prawny do lokalu,
  • posiadać dochód w wysokości określonej w ustawie,
  • posiadać mieszkanie o powierzchni określonej w ustawie.

Tytuł prawny do lokalu
Dodatek mieszkaniowy przysługuje:

  • najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
  • osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
  • osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
  • innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
  • osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu

prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny ( gdy orzeczono o ich uprawnieniu do lokalu socjalnego w wyroku sądowym).

Dochód
Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego uzyskany w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym obowiązującej w dniu złożenia wniosku.
Od 1 marca 2020 r. wysokość najniższej emerytury wynosi 1 200 zł:

  • 175% w/w kwoty to 2 100 zł dla gospodarstwa jednoosobowego,
  • 125% w/w kwoty to 1 500 zł dla gospodarstwa wieloosobowego.

W przypadku, gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest nieco wyższy, nie zamyka to możliwości otrzymania dodatku mieszkaniowego – jeśli kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek obniża się o tę kwotę.
Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
Do dochodu nie wlicza się m.in:

  • świadczeń pomocy materialnej dla uczniów,
  • dodatków dla sierot zupełnych,
  • jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka,
  • dodatku z tytułu urodzenia dziecka,
  • pomocy w zakresie dożywiania,
  • zasiłków pielęgnacyjnych,
  • zasiłków okresowych z pomocy społecznej,
  • jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej,
  • dodatku mieszkaniowego,
  • dodatku energetycznego,
  • świadczenia wychowawczego i dodatku wychowawczego,

Powierzchnia mieszkania
Kolejnym warunkiem do otrzymania dodatku mieszkaniowego jest posiadanie mieszkania o odpowiedniej powierzchni. Ustawa określa tzw. normatywną powierzchnię użytkową, na którą wypłaca się dodatek mieszkaniowy. W przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może ona przekraczać:

  • 35 m2 na 1 osobę,
  • 40 m2 na 2 osoby,
  • 45 m2 na 3 osoby,
  • 55 m2 na 4 osoby,
  • 65 m2 na 5 osób,
  • 70 m2 na 6 osób, a w razie zamieszkiwania w mieszkaniu większej liczby osób, dla każdej kolejnej osoby powierzchnię normatywną powiększa się o 5 m2

Normy powierzchni użytkowej podwyższa się o 15 m2, jeżeli w mieszkaniu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku inwalidzkim lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Wysokość dodatku mieszkaniowego
Jeżeli średni miesięczny dochód jest niższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, to dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a wydatkami na ten cel poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości:

  • 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 1-osobowym,
  • 12% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 2-4 osobowym,
  • 10% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

Jeżeli średni miesięczny dochód jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości:

  • 20% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 1-osobowym,
  • 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 2-4 osobowym,
  • 12% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

Wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego
Dodatek mieszkaniowy przyznaje się, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.

Dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji, tj. 24 zł.

Dodatek mieszkaniowy wypłaca się, w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry, zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny.

Dodatek energetyczny

Zryczałtowany dodatek energetyczny przysługuje odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej.

Zgodnie z art. 3 pkt 13 lit. c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 833 z późn. zm.) odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej jest osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2133), która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej.

Dodatek energetyczny wynosi rocznie nie więcej niż 30% iloczynu limitu zużycia energii elektrycznej oraz średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, o wysokości której informuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki do dnia 31 marca każdego roku.

Limit zużycia energii elektrycznej wynosi:

  • 900 kWh w roku kalendarzowym – dla gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę samotną;
  • 1250 kWh w roku kalendarzowym - dla gospodarstwa domowego składającego się z 2 do 4 osób;
  • 1500 kWh w roku kalendarzowym - dla gospodarstwa domowego składającego się z co najmniej 5 osób.

Zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Klimatu z dnia 10 kwietnia 2020 r. w sprawie wysokości dodatku energetycznego, obowiązującej od dnia 1 maja 2020 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. (M.P. z 2020 r. poz. 374), jego wysokość wynosi:

  • dla gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę samotną - 10,94 zł miesięcznie;
  • dla gospodarstwa domowego składającego się z 2 do 4 osób - 15,19 zł miesięcznie;
  • dla gospodarstwa domowego składającego się z co najmniej 5 osób - 18,23 zł miesięcznie.

Dodatek energetyczny wypłaca się do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia, w którym dodatek energetyczny wypłaca się do dnia 30 stycznia danego roku.
Zryczałtowany dodatek energetyczny jest wpłacany na rachunek bankowy przedsiębiorcy energetycznego, z którym zawarta jest umowa kompleksowa lub umowa sprzedaży energii elektrycznej.

Uwaga! Stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej lub umowy kompleksowej musi być osoba, która ma przyznany dodatek mieszkaniowy, a nie inny członek rodziny.